Vefa Enver Leyla Gibi Ebook indir

tarafından
64
Vefa Enver Leyla Gibi Ebook indir

Vefa Enver Leyla Gibi Ebook indir, Vefa Enver Leyla Gibi Ebook, Vefa Enver Leyla Gibi Ekitap indir, Vefa Enver Leyla Gibi

“Ee anne merhaba.”

“Leyla? Saat sabahın körü… Bir şey mi var yavrum?”

“Yok merak etme ben gayet iyiyim. Sadece şey diyecektim. Pasaportum sende değil mi? ”

“Evet. Neden sordun?”

Vefa Enver Leyla Gibi

“Acelesi yok ama sabah uyandığın zaman bir ara Beyoğlu Polis Karakolu’na getirebilir misin diye soracaktım.”

“Ne?! Karakolda mısın?”

“Evet ama endişelenecek bir şey yok. Burada bana gayet iyi davranıyorlar. Minik bir yanlış anlama oldu sadece. Ama şimdiden hepimiz bunu unutup konuyu kapatmaya hazırız.

“Leyla Hanım konuşmayı daha uzatacak mısınız? Annenizle muhabbetinizi bölmek istemem ama telefonu uzun süre meşgul edemezsiniz,” diye araya giriyor polis memuru.

“Ah tabii elbette. Özür dilerim. Şans eseri üzerimde kimliğim yok. Ve zannedersem bu nazik polis beyler benim onsekiz yaşımdan küçük olduğumu sanıyorlar. Çünkü onlara yirmi sekiz yaşında olduğumu bir türlü anlatamıyorum. Acaba bir ara uğrayıp yanlış anlamayı düzeltir ve beni kızın olarak teşhis edebilir misin? Çünkü sanırım bir ailem olduğuna da inanmıyorlar.”

Polis “Süreniz doldu,” diyerek ahizeyi Leyla’nın elinden alıp telefonu kapatır.

Merhaba ben Leyla Özgün. Bu geceyi nezarette geçirmek zorundayım. Olayların bu noktaya nasıl geldiğini anlatmadan önce kısaca kendimi tanıtsam iyi olur.

İsimlerinin insanları yansıttığına inanırım. Aranızda hâlâ bu konuda şüpheleri olan varsa belli ki beni tanımıyor.

Öncelikle adımdan başlayayım. Yirmi sekiz yaşında genç bir kadın olarak şunu söyleyebilirim ki, arkadaşlarım arasında en sıkıcı isim benimki. Yani aileme bu konuda çok fena içerliyorum. Adımı en azından daha modern, bilindik bir isim seçebilirlermiş. Esra, Banu ya da Eda gibi. Ama lütfen bir baksanıza… Leyla! Ömrüm boyunca bu isim ayağıma dolandı.

Üniversiteden beri tanıdığım, en yakın arkadaşlarım olan Berna ve Sedef “Leyla gibiyim” sözünün kaynağının ben olduğuma inanır. Çünkü onlara göre sakarlık ve şaşkınlık yapmanın kısaca ifade ediliş şekli ‘Leyla gibi’dir ve burada bahsi geçen de bendeniz oluyorum. Hiç hoş değil. Bu nedenle ismimin kısaltılmış hali Lili’yi kullanıyorum. Siz de Leyla demezseniz sevinirim.

Gelelim soyadıma. Özgün. Sıradışı bir aileden geldiğim ve çok farklı bir terbiye aldığım düşünülürse gayet özgün bir kişiliğim. Yeterince açık olmadı mı? Peki o halde kısaca aileme değineyim:

Babam ülkenin en prestijli üniversitelerinden birinin tarih bölümünde profesör, annem ise bir kolejde psikolojik danışmanlık yapıyor. Her ikisi de çocukların kişiliklerinin oluşumunda müdahaleye karşı oldukları ve suyun yatağında akacağına inandıkları için bizleri son derece özgür bir anlayışla büyüttüler. Biz derken ben ve kız kardeşim Lamia’yı –evet başka bir demode isim daha- kastediyorum. Üstelik onunkinin kısaltması Lami, daha da beter. Bu işin lami cimi yok diye dalga geçiyorlar.

Oldu olacak tipimi de kısaca tasvir ettikten sonra, başıma gelenleri anlatmaya başlayayım.

Bir altmış beş boyunda, aslında bir altmış iki ama üç santimlik topuklarım ve ben bütünleşmiş sayılırız, minyon tipli, yuvarlak hatlı bir hatunum. Bir ara su topu takımında oynayan uzun boylu ve iriyarı bir sevgilim vardı. “Seni cebimde taşıyacağım,” diye dalga geçerdi. Saçlarım doğal sarı ve gözlerim giydiğim giysinin rengine göre değişebilen yeşilimtırak bir mavi. Seksi miyim? Sanmam. Ama insanları çeken bir sevimliliğim ve cazibem olduğu kesin.

“Tamam anladım o kadarını da; kavşaktan önce mi sonra mı döneceğim onu soruyorum Berna yaa…Aynı şeyi tekrarlayıp durma, bak kaybolursam iş görüşmeme geç kalırım. Bilmiyorsan açıkça söyle de şuradaki polise sorayım. Eyvah polis!!!! Yakalandım işte kenara çektiriyor…”